YILMAZ ÖZDİL’İN SÜTUNUNA KONUK OLMANIN DAYANILMAZ ONURU

Bu sabah – Pazar- biraz geç uyandım. Cumartesi akşamı diğer sütunlarımızda okuyacağınız gibi çok sevgili dostum Nail Yüzkollar’ın iki numaralı oğlu Aytaç’ın Abant Büyük Otel’de yapılan düğününe katılmıştım. Sabahleyin cep ve ev telefonum çalışmaya başladı. İlk arayan Bolusporumuzun değerli menajeri, Bolu’da hepimizin tanıdığı sevgili kardeşim Muharrem Demirel’di. (- Başkanım Yılmaz Özdil’i okudunuz mu? Bugünkü yazısında sizden bahsediyor) Allah Allah.. Türkiye’nin şu anda ki en meşhur köşe yazarlarından Star tv Haber Müdürü Yılmaz Özdil, Hürriyette ki sütununda benden neden bahseder ki? Muharrem’in telefonundan sonra çok sayıda telefon alıyorum. Kızım Nur Karsu İstanbul’dan arıyor. (- Baba.. Şimdi bir arkadaşım telefon etti. Hürriyet Gazetesinde Yılmaz Özdil senden bahsediyormuş.) Öyle ki Boluspor’un şanlı tarihinde o zamanki yönetimlerde beraber çalıştığım, zamanın Adalet Partisi Bolu İl Başkanı değerli Mehmet Cop abim de hasta yatağından büyük bir özveriyle Yılmaz Özdil’in sütununa girme başarım dolayısıyla beni yürekten kutluyor ve o eski günleri bir kere daha yad edebilmek için mutlaka evine davet ediyor.
Benim devamlı Milliyet okuduğumu sevgili okurlarım bilirler. Ama her gün elime geçirdiğim diğer gazeteleri de okurum. Yılmaz Özdil yukarıda belirttiğim gibi Türkiye’nin en seçkin köşe yazarlarından biridir. Hürriyet Gazetesi O’nu Bekir Coşkun’un ayrılmak mecburiyetinde bırakılması dolayısıyla 3. sayfaya İzmir’den transfer etmişti. Halen Türkiye’nin en çok okunan köşe yazarlarından biri olarak o sütunu büyük bir başarıyla doldurmaktadır. Zaten gerek gelen telefonlar gerekse Boluspor – Tavşanlı Linyitspor maçından önceki tebrikler sayın Özdil’in ne kadar çok okunduğunu da gösteriyor.
Bu telefon trafiğinden sonra her gün Milliyet’i aldığım Bandakçıoğlu apartmanının altındaki Hasan Köksalan’ın marketine koşturuyorum. Maalesef Hürriyet kalmamış. Hasan kardeşim abonelerden bir arkadaşından Hürriyet’i temin ediyor. Çünkü evden ev kıyafetiyle fırladığımdan diğer bayilere gidemiyorum.
Bu muhteşem yazıda benden niçin bahsetme gereğini duydu, yada benim satırlarımı hangi arşivden çıkardı tamamen sayın Özdil’in şahsi görüşüdür.

Benim hatırlanmama neden olan maç, yeni kuşakların bilmediği ama eski kuşakların çok iyi anımsadığı Boluspor- Ankaragücü Türkiye Kupası Final maçıdır. 30 yıl önce oynadığımız bu maç Türkiye Futbol Tarihine kara bir leke olarak geçmiştir. Boluspor’un şanlı tarihinin kilometre taşlarından ve de yüzyıllar boyunca Boluspor’un önüne çıkacak en büyük şanslarından olan maçın zamanın kudretli cunta ve devlet başkanı Kenan Evren’in özel emri ile nasıl Ankaragücü’ne peşkeş çekilmiş olduğunu “ Hakimin Temyizi Var- Hakemin Temyizi Yok ( Sayın Kenan Evren’den Ruz-ı Mahşer-de alacaklıyım.)” başlıklı yazımda etraflıca anlatmış bu yazıdaki ana temayı müteakip birkaç yazımda da tekrarlamıştım. Bu yazımın geçenlerde kaybettiğimiz Cevat Alpaslan Paşamızın “ Bolu’dan Yetişen Seçkin İnsanlar” başlıklı kitabında aynen yayınlandığını da hatırlatalım.
Sayın Yılmaz Özdil’e, bana ve Boluspor’a yaşattığı bu nostaljik duygular için yürekten teşekkürler ediyor derin saygılarımı sunuyorum.

ESRA YILDIZ’IN KALEMİNDEN BİR NOSTALJİ DAHA
Bu Pazar, namımız bir hayli gündem yarattı. Bir taraftan Yılmaz Özdil’in muhteşem yazısı bir taraftan da Bolununsesi’nin güçlü köşe yazarı Esra Yıldız’ın “ Beyler Bu Yazı Size” başlıklı köşesi. Esra bir süredir Bolununsesi internet gazetesinde kendine özgü doyumsuz yazılar yazıyor. İnternet özürlüsü olduğum için Esra’nın yazılarını anca kendisinin çocukluk arkadaşı olan oğlum Cumhur’un faksla adıma göndermesi sonucu okuyabiliyorum.
Cumhur, Bolu Yerel Basınını o her zamanki titizliğiyle okuduktan sonra telefona sarılıyor. (- Yener Abi, Yılmaz Özdil’den sonra Esra da seninle ilgili bir şeyler karalamış. Hemen faks yolluyorum.) Gerek Esra gerekse sevgili eşi Nedret Yıldız, Bahçelievler mahallesinden neredeyse kapı bir komşumuz diyebileceğimiz bir muhterem ailenin çocuklarıdır. Dededen, babadan, torundan tanıdıklarımız olurlar. Bu yakınlığımızın verdiği merakla bakalım Esra benim hakkımda neler yazmış diye uzun yazısını bir solukta okuyorum. Esra yine döktürmüş. Eşi Nedret’in Boluspor Genel Kaptanı, kendisinin de çok okunan bir spor yazarı olmasından dolayı Adanaspor deplasmanında Boluspor otobüsüne binmesi ya da bindirilmesi konusunu kadın- erkek eşitliğine getirerek ortaya nefis bir eleştiri ve özeleştiri çıkarmış.
Esra’nın yazısının benimle ilgili satırları şöyle:
Bu yıl değil, ben tam beş yıldır Boluspor’un yabancı saha maçlarına giderim. Gider, o heyecanı gururla yaşarım coşkuyla. Hiç de tepki almadım, hatta takdir topladım bu süre içinde. Bu aşkla bundan sonra da gideceğim sağlığım el verdiğince.
Geçen hafta çıktım gittim yine heyecanla ta Adana’ya. Oğlum da yanımda. Eşimin kulüpteki görevi gereği, maçtan sonra stadın önünde onu bekledim yine oğlumla beraber. Çıkınca da, şehirlerarası terminale gitmeyi beklerken onun ısrarı ile kulüp otobüsüne bindirildim. Nerden tenezzül ettimse…
Sebep; bayram nedeni ile dağılan oyuncular yüzünden boş kalan otobüs ile özel aracımızın olduğu Ankara’ya kadar ulaşmak. Niyet gayet samimi…
Gitmez, binmez olaydım. Bir bayan, yolculuk için değişik araçlara herkesle biniyor da birkaç tane sporcunun olduğu otobüse binmesi nedense abes karşılanıyor.
Bir de yola çıkmadan önce yemek yenilen yerde fotoğraflar çekildi mi sana.
Başladı dedikodular.
Yok, ben yeni yönetici mi olmuşum, yok kadın kısmı stadyum önünde bekler miymiş, yok kadın kısmı maça gider, kulüp otobüsüne biner miymiş, yok evvelden beri kulüp otobüsüne kadın binmesi uğursuzluk getirir, böyle olursa takım şampiyon olamazmış, güya bunu da çok sevdiğim, centilmen eski başkan Yener Bandakçıoğlu çıkartmış.
Yazının bütününden anladığım Boluspor’da bir iç sorun var. Ancak bu sorunun çözümü için karşılıklı diyalogla sorun halledileceğine bu kadın- erkek eşitliğine aykırı kuralları eski başkan Yener Bandakçıoğlu çıkarttı diye işin içinden çıkılmış. Ne başkanmışım be.. Başkanlığı bırakalı 20 küsür yıl geçmiş. Hala benim koyduğum kurallar geçerli.
Aslında Esra’nın yazısını ilk okuduğumda benim bu işin dedikodusunu yaptığım gibi bir izlenim edinmiştim. Boluspor – Tavşanlı Linyitspor devre arasında görüştüğüm Esra bu intibamı düzeltiyor ve zamanında benim koyduğum kuralların tekrar gündeme getirilmiş olduğunu söylüyor. Gerçekten de Boluspor’un kaderini Genel Sekreter olarak elime aldığım 1970 li yıllarda bazı teknik adamların ve bazı futbolcuların eşlerinin deplasman otobüsüne alınmasını yasaklamıştım. Demek ki şimdi de benim o yasağımın gündeme geldiği anlaşılıyor. Esra’dan yeni bir yazısında konuyu yeniden ele alıp ismimi kullananların açığa çıkarılmasını istedim. Böyle açıklayıcı bir yazı olursa elbette ki yeniden cevap hakkım doğacaktır.
ABANT’TA GÜZEL ŞEYLER OLMUŞ
Son aylarda Abant gündemden hiç düşmüyor. Yapılanlar, yapılmaması gerekenler, ihaleler, doğal taşlı yollar vs. vs. Sayın eski valimiz Halil İbrahim Akpınar’ın yaptığı meşhur basın toplantısından sonra Abant’a gidememiştim. Cumartesi akşamı çok sevdiğim değerli kardeşim Roma Dondurmacısı firması sahibi Nail Yüzkollar’ın iki numaralı oğlu Aytaç’ın düğünü için Abant’a gittim. Abant’a gitmeye mecburdum. Çünkü sevgili kardeşim Nail, bundan üç sene evvel Termal’de yapılan düğünde büyük oğlu Alper’in nikah şahitliğini şahsıma tevdi etmişti. Büyük bir onurla yaptığım bu şahitlikten sonra Nail küçük oğlu Aytaç’ın şahidinin de ben olduğumu günlerce öncesinden bildirmişti. Nail ve muhterem eşleri Makbule hanımefendiyle yıllardır süren tanışıklığımız yanında 2008 de eşim Aygün’le birlikte Hac arkadaşı olma onuruna da sahiptik. Bu arada Nail’in çok cici ve güzel kızı Nazlı’ya takılmadan edemediğimi de yazmalıyım: (- İki abinden sonra sıra sana geldi. Yüce Allah izin ve ömür verirse senin nikah şahidin de ben olacağım)
Muhteşem düğün, Büyük Abant Oteli’nin yeni yapılan “Kongre ve Seminer” salonundaydı. İlk defa gördüğüm bu salon emsaline anca İstanbul ve Antalya’da rastlanan bir mükemmeliyette inşa edilmişti. Henüz tanışma onuruna kavuşamadığım Büyük Abant Oteli patronlarını ve Otelin çok çalışkan Genel Müdürü Mehmet Temel hemşehrimi Bolu Turizmine kazandırdıkları bu dev eser için yürekten kutluyorum. Herhalde bu güzel eseri gördükten sonra bir çok kurum ve turizm operatörü firmalar, kongre ve seminerleri için dünya incisi Abant’ı tercih edeceklerdir.
Düğün salonuna girdiğimiz andan itibaren Büyük Abant Oteli’nin seçkin personelinin Yener Ağabeylerine karşı gösterdikleri ilgi ve saygıdan da bahsetmeden duramayacağım. Hele hele daha önceleri Termal Otel’de çalışırken o zamanki gazetem Bolununsesi’nde kendisini Bolu’nun en yakışıklı garsonu olarak ilan ettiğim Kemal Öztürk kardeşimin gösterdiği sıcak vefayı yazmadan edemem.