KEMANCI

Çal dostum çal !
Derinden al,
İnceden sal...

Bil ki, bu son fasıl !

Öyle çal ki, ağlasın keman.
Benim gibi.
Ve sen de ağla...
Gözyaşları denizleri utandırsın bu gece...

Düşlerim benden nasıl kaydıysa,
Öyle kaydır elindekini.
Bir dokun ki, sert bas ki notalara,
Titret işte kadehimdekini.
Hediyem olsun, yarım kalan aşka,
Durdur sol göğsümdekini...

Hadi durma dostum; çal !
Çal da, bu delinin zaten olmayan aklını al...
Biraz bizim ellerden,
Biraz sahte gözlerden...

Her zamankinden daha da uzun olsun, bir taksim geç,
Hangi efkarıma dokunsun, ben de çok; onu da sen seç !

Bekliyorum !
Nağmelerin denizinden bana, son bir mektup gelecek,
Biliyorum !
Avuçlarımda ki son kurşunla, yarım aşk burada bitecek...

Çal kemancı !