HAYALİMDEKİ KEMAN

Rüzgarlı saçların geceden kara,
Söyle şimdi neden matem kokuyor.
Şu mazi kalbimde öyle bir yara,
Yüreğime tel tel hüzün dokuyor…

Sanki bir ipekti büyülü tenin,
Aklıma düştükçe içim yanıyor.
Gerdanına sür de gönder mendilin,
Tenine hasret ki elim kanıyor…

Dudakların vardı eriten beni,
Hangi kulaklara şarkı söylüyor.
Gönlümün teline çizdim sesini,
Uzak diyarlarda gönül eğliyor…

Kaşların yay gibi saplı bağrıma,
Son bir nefes kaldı o da çıkmıyor.
Başka bahardasın, gider ağrıma,
Hiç bir şey ömrümü böyle yıkmıyor…

Görmedim doğada böyle yeşili,
O gözler, bakışlar derin; yakıyor.
İçerim sevginle bil ki deşili,
Günümden dünüme nehir akıyor…

Ne zaman resmetsem seni böylece,
Hayalin dertli bir keman oluyor…
Sabır meyhanesi ıssız öylece;
Kaldıkça, ölümün gözü doluyor…