Eski bir resim

Tuncer Canseven

Bazen takılıyorsun aklıma.
Çıkmıyorsun baba.
Düşüncemden çıkaramıyorum seni.
Hüznün sokaklarına atıveriyorum kendimi.

Bir tebessüm takıyorsun yüzüne.
İncilerimi dağıtırken bakışlarına,
Öylece duruyorsun işte…

Sen misin, yoksa hayalin mi?
Her neyse işte…
Sarılamıyorum ya, öyle bakakalıyorum ya…
Oysa dokunabilmek isterdim,
Sarılabilmek isterdim sımsıkı.
Hayalin eriyor kollarımın arasında…

Kimseler bilmiyor baba!
Gözyaşlarımı tanıyamıyorlar.
Bir yanı özlem,
Dem yanı yokluğun oluyor…
Anlamıyorlar!

Şimdi seni,
Sensiz,
Senli şarkılarda buluyorum ancak.

Ki, anlar uzuyor.
Uzun zaman oldu baba, uzadıkça uzadı.
Ben küçük kaldım.
Gölgence büyümek isterdim oysa !
Kıyafetlerinin içine sığmak,
Hatta kimliğini dolduracak kadar büyük bir yürek…
Olmadı baba.
Yapamadım…

Hiç kimse ama hiç kimse,
Dokunmasın artık bana.
Geçmiş içimde öyle bir yara.
Hiç kimseler dokunmasın artık bana…

Şimdi sen ,
Yalnızca ekşimiş resimlerde.
Ve eskimiş bir resim yüreğim…

sevgiyle babacığım; sevgilerimle...