DOKUNMASIN

Oysa üzüm karası gözlerine,
Türküler yakacaktım ayalarını öperken…

İçimde hüznümle yükselttiğim o taht senin dedim,
Sustu…
Razıydım; soğuk bir sedir de olsa açtığı yer.
Bir ömürlük yaşardım…

Kanamalı bir rüzgar bıraktığı;
Hiçliğin kanatlarından süzülen…

Aşk demeyin !
Boğazım düğümlenir de,
Bir isyan dürtüsüyle alazlarda kalır benliğim;
Adının geçtiği her an…

Derman beklemek midir sevmek ?
El açıp yalvarmak mıdır gidenin ardından ?
Ağır yaralıysam da,
Benimdir…
Dokunmasın !

Elem değmişse tenime sonbaharın ayak uçlarında,
Ve heder olmuşsam da sevgilinin donmuş gözyaşlarında;

O savruk bakışlarda yitirmem benliğimi !
Vefasızlığının inadına,
Daha bir adam gibi severim;
O, bu sevgiye lâyık olmasa da…