Dar geliyor hayat bana

Teninin kokusunu çalan o akşamüzerinde,
Yarım yırtık inciten edalarını,
Bırakıp da yollarımdan içeri,
Yalınayak gidişin olmasaydı…

Yasak kentin çıkmaz sokağındaki,
Camları buğulu, bu terkedilmiş evde,
Bir kendime fazlayım!
Sana yetmediğim kadar…

Geceyi çağıran kızıl gökyüzünün,
Sancısı vuruyor ayak bileklerime.
Titriyor bedenim,
Ruhumun denizlerinde boğuluyorum.

Hâlâ sesin çarpıyor duvarlarıma.
Her an, adını sayıklamanın endişesiyle,
Ve özlemiyle o heyecanın,
Öyle burkulup kalıyor dilim…

Gözlerimin gözlerinden kaptığı pırıltının,
Aynada ki yansıması acıtıyor dudaklarımı.
Biliyorum ki, her göz buluşmamız katiliydi,
Kavruk dudaklarımızda ki sızının…

Yüreğimde cam kırıklarından kelimeler oluşturup,
Şiirler yazmaya çalışıyorum sana.
Satırlar eksik kalıyor,bana benziyor.
Ne de olsa,
Kalem öksüz, kağıt yetim, mısralar kimsesiz!..

Zaman mevsim normallerinden hızlı işliyor.
Kendi içime sığamıyorum yokluğunda.
Bir beden dar geliyor hayat…

Gelmezsen!
Eğer dönmezsen!
Tüm fizik kurallarını ihlal ederek,
Sen diye çarpıyorken hâlâ bu yürek…

Biliyorsun sevgilim!

Ay gecenin koynundan kaymadan……
Bekliyorum …