BAŞARAMADIK SUSMAYI

ki, hayat susmayı öğrettiyse de bize,

Başaramadık...

Yüreğinin sadece bir parçasına sarmasaydın hani,
İzlerimle baş başa bırakılmazdın..
Yokluğumsa öğretir acıtmayı; en az ölüm kadar fani,
Bu karanlığıma böyle alışmazdın...

Sözlerin dedin, düşündün mü hiç söyleyemediklerimi?
Her sözümü etmemiştim, daha bitmemişti.
Dinleyebildin mi peki gözlerimle anlatmak istediklerimi?
Sende kaldı, giderken aklıma gelmemişti.

Dert sendeyse eğer, deva ise bensem; gelirim!
Anahtarım yok vestiyerde; bak.
Başımı hangi taşa vursam, yine sana yeltenirim!
Geleceğim, gözünü kapıya tak...

Çok sevdiğimi anladıysan eğer,
Duvarda ki el izlerime bakıyorsan gittim gideli,
Ve onlara da veriyorsan değer,
Her şeyiyle yeniden dönmeye hazır inan bu deli...

Ama!..

Gelirsem eğer, söz ver utanmayacaksın!
Her seste mutluluk olacak adın.
Neler söylemek istediğimi anlayacaksın!
Seni nasıl sevdiğimi güzel kadın,
Dudaklarınla değil, kalbinle sayıklayacaksın...

Yeter ki!
Yüreğinin bir parçasıyla sarma beni,
Her noktasını ata da,öyle sar sevgimi...

Hayat susmayı öğretmişti oysa!

Başaramadık...