Sizin şer bildiğinizde hayır, Hayır bildiğinizde şer vardır.

Bu ülkede yıllar boyunca, farklı zamanlarda, farklı bölgelerde depremler ve başka felaketler yaşanmıştır. Ve ne yazık ki, yaşanmaya da devam edilecektir.

Ama, uzun bir aradan sonra bu ülke, acı bilançoları ile ilk depremi 17 Ağustosta Gölcükte, fazla geçmeden de 12 Kasımda Düzce yaşamıştır.

Allah'ım neydi o günler, hatırlamak bile istemiyoruz, ama çok çabuk da unutuyoruz.

150 m2 evlerimizde yayıla yayıla yaşarken ve yine de sığamamaktan yakınırken, ya da evin orasını burasını beğenmezken, depremi yaşayıp, daha şoku atlatamadan, dışarıda diz boyu kar varken, incecik, soğuğa dayanaklı olmayan çadırlarda yattığımızı ne çabuk unuttuk.

Çadırdan sonra sınıf atlayıp, barakalar yaptık. Hatırlıyorum da, şu anki evimin banyosundan bile küçük bir barakada, tüm aile kalıyorduk ve minicik bir elektrik sobası ile de gayet güzel ısınıyorduk. Zorlu kış şartları altında, banyo, tuvalet, bulaşık yıkamak, yemek yapmak gibi sıkıntıları da yaşadık, hatta bir süre sonra alıştık bu yeni yaşam şekline.

Acı birer hatıra olarak kalan o günlerimizi Allah bir daha yaşatmasın, ne bize, ne başkalarına.

Yaşadığımız sıkıntılarla birlikte, hatırladığım bazı nahoş şeyler de var.

Mesela, depremzedelerin yanında depremzedeleri de hatırlıyorum. 

İnsanın inanası gelmiyor. Bir felaketten insan zengin olabilir mi.?

Evet, oluyormuş. Yakinen şahit bile olduk. Devletin verdiği kira paraları ile barakada ya da çadırda yaşamaya devam edip, kollarını bilezikle dolduranı mı ararsın, dağıtılan yardımları satanları mı ararsın. Daha neler neler. İşi çığrından çıkarıp, çadırları ve prefabrikleri fuhuş yuvası yapanlar bile olmadı mı? Soru polislere, sizlere neler anlatırlar neler. 

12 yıl sonra yaşanan Van depremi de gün geçtikçe tanıdık manzaralara sahne oluyor. Aynı fırsatçılar, ortaya çıkmış yine. Benzer vicdansızlıklar sergileniyor. 

Sormadan edemiyorum kendime. Deprem neden oluyor diye. Sakın bana doğa olayı falan demeyin. Aynı görüşte değilim. Çünkü, biliyorum ki, Allah, ol emrini vermeden, yaprak bile kımıldamaz. O zaman Allah bize, felaket olarak adlandırdığımız bu depremi niye yaşattı diye sorarım kendi kendime. Muhakkak bir sebebi var. 

Keza, bir hastalığın dahi mikrobunu araştırıyorsak, depremin de bir sebebi olduğunu düşünmeliyiz. Çünkü, bu dünyada sebepsiz hiçbir şey yoktur. 

Her şerde bir hayır vardır.

Şimdi bana, o kadar insan öldü. Hayır, bunun neresinde diyeceksiniz ama. Orasını Allah bilir.

Mesela, halen yazarken bile beni hayretler içinde bırakan 18 günlük bebeğin, kurtulma mucizesi bana, Allahın büyüklüğünün, gücünün, merhametinin yüceliğini bir kez daha gösteriyor. “ Bebek, beşiğinde uyuyor, sallantıyla, beşiğin çekmecesi açılıyor, bebek içine düşüyor, çekmece kapanıyor, depremden saatler sonra, çekmecenin içinden çıkıyor, sapa sağlam.” Bir kere, havasızlıktan ölme riski çok yüksek. Ama, rabbim nefes aldırıyor ona. 

Şimdi, bu ve bunun gibi birçok mucizeyi önümüze sürüyor da kim anlıyor, kim idrak ediyor acaba, merak ediyorum.