NEW BOLU

Gün içerisinde iş yerinde vaktimiz olmadığından takip edemesem de akşam eve geldiğimde muhakkak, yerel ve milli basını internetten takip ederim. Tüm haberleri didik didik eder, okurum.

Bu sırada, evim E-5 Karayoluna ve Köroğlu Devlet Hastanesine çok yakın olduğundan, polis siren sesleri ve ambulans sesleri de evimin içinde yankılanır. Eyvah derim, yine bir yerlerde bir şeyler oldu. 

Metropol bir şehirde yaşamıyoruz ama, gündüz de gece de oldukça hareketli günler yaşanıyor ilimizde. 

Eskiden şehir merkezinde barlar yoktu. Toplu içki içilen mekanlar olmadığından, bar kavgaları yoktu. Şimdi, ya barın içinde, ya da dışarıda başlıyor kavgalar. Ve ardından gelen muhtemel yaralanmalar.

Eskiden bu kadar araba yoktu Bolu’da. Şimdi, araba bolluğuna bir de bozuk ve kapalı yollar eklenince, trafik kargaşası başladı. Ardından, yol verdin vermedin kavgaları veya trafik kazaları bolca yaşanır oldu. 

Eskiden aile içinde yaşanan kavgalar, aile içinde kalırdı, şimdi, karı koca kavgası bir yana, babam bana tokat attı diye karakollarda soluğu alan ya da eline bıçağı alanlar türedi.

Eskiden stres, depresyon da yoktu. Şimdi, intihara kalkışmak, dertleri bitirmenin en kolay çözümü oldu.

Ve eskiden internet de yoktu cep telefonu da. Şimdi, teknolojik yolla işlenen suçlar da literatürlerde yerini aldı. Facebooklarda, arkadaş bulanlar, evini yuvasını bu insanlar için terk edenler, hatta cinayet işleyenler, cepten birbirine hakaret – tehdit içerikli mesajlar yollayanlar, ve saire ve saire. 

Polis ve ambulans sirenlerini duyunca, aklıma ilk gelen olaylar bunlar oluyor ve ertesi gün bakalım ne olmuş diye hemen haberlere göz atıyorum.

Aslında toplumca hem fikir olduğumuz husus, bunların basında yer almaması, mümkünse gösterilmemesi. Bence, insanlar, bunları okudukça seyrettikçe ders almıyor, aksine kendine örnek alıyor. Film ve dizilerde, ilginç olsun, seyredilsin diye kurgulanan olaylar bile tek başına, insanlara, rehber oluyor, örnek oluyor ve maalesef bazen de sırf heyecan olsun diye uygulama alanı oluyor. 

Hangisi ile baş edeceğiz. 

Baş edemeyeceğimiz kesin. Çünkü, artarak devam edecek ne yazık ki. Bu saatten sonra bunun önlemini almak biraz zor.

Sakin ve dingin insanları ve yaşamı ile bilinen ilimizde, her gün yeni bir olayın yaşanması hiç de iyiye işaret değil. 

Bu arada, yerel basınımızda çıkan haberlerin arasında, toparladığımda, dikkatimi çeken bir durumla karşılaştım. Sizin de dikkatinizi çekti mi bilmem. Son zamanlarda, kaza, yangın ve intihar vakalarının çoğu Mudurnu ilçemizde yaşanıyor. Neden ?
Tüm Türkiye Gerede ilçemizi bilir. Çünkü, trafik kazalarının çoğunlukla yaşandığı bir yerdir. O zamanlar bölünmüş yol yoktu, otobanlar, yeterli değildi. Şimdi Bolu – Gerede arası yol, harika. Otobanlar, mükemmel. Belki bundandır, biraz kesildi o bölgedeki kazalar. 

Şimdilerde ise Mudurnu’dan gelen haberler üzmeye başladı hepimizi. Son birkaç aydaki tüm ev ve kümes yangınları ve bir de hatırladığım iki intihar vakası. 

Neler oluyor?

Vakalar, her toplumda, o yöre insanın yaşantısından, alışkanlıklarından, değer yargılarından, geleneklerinden ve benzer başka özelliklerinden kaynaklanır. İstatistikçiler, bunları sınıflandırıyorlar. Sebeplerini, olayların kaynağını bulmaya çalışıyorlar. 

Bu ilde, sosyolg yok mu. Psikaytrist yok mu. Var tabiî ki. Yetkililer, bu konuda, uzmanları bir araya getirip, bir heyet oluştursa, il ve ilçelerimizde bir çalışma başlatsa, ama öyle sadece sayısal verilerle çıkıp gelmeseler, eğitimler düzenleseler, eksiklikleri tespit edip, derhal çalışmaları başlatsalar ve bunlar sürekli olsa, hemen bitirilip gelinmese olmaz mı. 

Herkes kendini düşünmese, elimizden geldikçe birbirimizin yardımcısı olsak fena olmaz mı?

Olaysız günler dilerim.