GAZETECİLİK

Mesleğim Avukatlık. Yaklaşık 10 yıldır bu görevi yapıyorum. Rabbime şükürler olsun, Bolu Barosunda hiçbir meslektaşımla bir problemim, küslüğüm yok. Hepsi de ayrı ayrı değer verdiğim insanlar. Hepsini çok seviyorum. Saatlere vurduğumda, ailemden daha çok, birlikte zaman geçirdiğim kişilerdir, meslektaşlarım. Birlikte duruşma beklerken, çok keyifli sohbetler yapıyoruz.
Meslektaşlarım arasında, köşe yazarlığı yapanlar var. Yazılarını, fırsat buldukça okuyorum ve her biri ile ayrı ayrı gurur duyuyorum. Ben, baromuzda, heyecanlı, sabahları karnı açken agresif ama tatlı dilli, çoook açık sözlü, dobra, aklına ilk geleni söyleyen ve davranışları ile oldukça doğal bir kişi olarak tanınıyorum.
Sohbetlerimize şahit olan saygı duyduğum büyüklerim, beni, önce yeni kurulan bir dergiye davet ettiler. İlk tepkim, köşe yazarlığı çok önemli bir konum, bunu ben yapamam, bu konuda ustalar var ne haddime demiştim. Ancak çok ısrar ettiklerinde hayır diyemedim. Şimdi ise, Yenihayat Gazetesinde yazıyorum.
Köşe yazarlığı yaparken, yazmanın, konuşmak gibi olmadığını anladım. Çünkü konuşurken çok rahatım, aklıma eseni söyleyebiliyorum. Yazarken kazın ayağı öyle değil. Çok dikkatli olmam gerekiyor. Kimseyi hedef göstermeden yazmak, birilerini kırmadan eleştirmek, duyumlarla değil, sağlam bilgi ve belgelerle yola çıkmak, yazdığınız gazeteye sıkıntı olmamak düsturum. Gazetecilik okumadım ama hukuk okudum. Biliyorum ki, basın yayın öğrencilerine ilk öğretilen, mesleğin onuruna yakışır şekilde davranmak. Her meslek de bu kural geçerli değil midir zaten. Hele ki bizim mesleğimizde, bu kural, tüm yaşantınızı sarmaktadır.
Akşamları, yatmadan önce, Bolu gazetelerinin ve ulusal gazetelerin internet sayfalarına şöyle bir göz atarım. Konuşurken açık sözlü olanların, yazılarında da bazen aşırıya kaçtıklarını, dikkatli davranmadıklarını, isim vererek veya vermeyerek bazı insanları karalamaya çalıştıklarını, yeterli bilgi ve belgelerle yola çıkmadan, salt duyumlar üzerine, olmadık iftiralar attıklarını, üzülerek takip ediyorum. Artık, en çok okunan olmak mı gayretleri bilinmez, belki de bu insanlara olan şahsi kinlerindendir.
Köşe yazarı isen, artık bir parça gazeteci sayılırsın. O halde, ilk kural olan mesleğin onuruna yakışır şekilde davranmak olmalıdır amacın.
Sonra, köşenden asılsız iftiralar attığın insanların davaları ile karşılaşırsın, tazminat ödemeye mahkûm olursun, daha da ötesi, yazdığın gazeteyi sıkıntıya düşürürsün.
Dedim ya, önemli bir görev, köşe yazarlığı, çünkü yazdıklarına, konu hakkında bilgisi olmayan birçok insan inanabilir. Büyük günahlardan olan iftira ve zanda bulunmaya, kendinle birlikte birçok kişiyi de sürükleyebilirsin. Allah korusun!
Biraz olsun dini bilgim var ise, iftiranın ne büyük günah olduğunu, hatta bırakın sözle, düşüncenden geçirmek olan zanda bulunmanın bile büyük günahlardan olduğunu biliyorum. Yüce Allah, kul hakkının affını, kullarına bırakmıştır. Asılsız bir iftira ile saldırdığın kişi, bunu duyduğunda üzülür ve seni Allah’ a havale ederse, o zaman, sıkıntıya uğradığında, hangi günahı işlediğini sorma, kimin bedduasını aldığını düşün.
Allah’a çok şükür, kimseye ne iftira attım, ne de iftira atanların yanında yer aldım.