Bir yemin ettim ki dönemem!

Yazıma bir özürle başlamak istiyorum.

Geçen hafta yazı yollayamadım. 

Çünkü temmuz ayının yoğun geçecek olması sebebi ile hafta ortası ailecek almış olduğumuz acil tatil kararı sonrası, hem işimde hem de evimdeki işlerimi bitireyim telaşı ve Cuma gecesi yola çıkışımla ve ne yazık ki otel odasına internet hizmeti verilmeyişi ile yazımı yollayamadım. Bu nedenle öncelikle gazetemden sonra da okuyuculardan binlerce kez özür diliyorum. 

Çok yoğun iş temposu ile çalıştığımız için kısa da olsa bir molaya ihtiyaç duyuyor insan. Ancak, eşimle asıl amacımız, çalışan anne-babanın özlemini yaşayan küçük kızımızın bizimle 1 hafta da olsa, 24 saatini geçirmesini sağlamaktı. Nitekim öyle de oldu. Ancak küçük çocuğu olanlar bilirler. Çocukla tatil, biraz zor.

Tatildeyim, biraz geç kalkayım. Nerdeee, ufaklık sabahın köründe sizi uyandırmak için elinden geleni yapıyor, önceleri aldırmasanız da sonunda kazanan o oluyor. 

Tatildeyim, havuz başında biraz güneşleneyim, kitabımı okuyayım. Mümkün mü, anne çişim geldi, diye bas bas bağıran, ardından öğün zamanı bir şey yemeyip, öğün arasında karnım acıktı diyen, saat 22.00 de animasyon seyretmek istediğiniz anda uykum geldi diyen dünyalar tatlısı bir evlat. 

Artık bunun neresine tatil derseniz. İnanın, şu tatil denen şey bitse de işime, evime bir dönsem diye dua ettim.
Neyse adına tatil denen şu işkence bitti de yuvaya döndük sağ salim. Arabada uzun yolculuk sırasında, her frene basıp duruşumuz da geldik mi, yaa ne zaman geleceğiz diye hayıflanmalardan bahsetmiyorum bile. 

Gelir gelmez, kısa bir dinlenmeden sonra yerel ve milli basına hemen bir göz attım. Fazla bir değişiklik bulamadım. 

1 haftaya damgasını vuran tek olay CHP nin yemin krizi idi. BDP nin yemin etmemesi beni zerre kadar ilgilendirmediği için, onlardan bahsetmeme gerek bile yok.

Ancak, CHP nin mecliste toplu olarak yaptıkları yemin boykotunu anlamsız ve yanlış bulduğumu söylemeden geçemeyeceğim. 

Kendilerine o kadar oy veren insanı hiçe sayan, iki kişi için önemli bir görevi hafife alan CHP yi kınıyorum. 

Milletvekilliği yemini, dikkate alınmayacak, bir şey değil. Çünkü, yemin etmeden yetki alamıyorsunuz, tamam oylarla vekil oluyorsun, ama, yemin etmeden, mecliste hiçbir yetkiye sahip olamıyorsun. Oylamaya katılamazsın, komisyonlarda görev alamazsın. Bu da önemsenmeyecek bir durum olmasa gerek.

İktidarda değilsin, muhalefet kanadındasın. Bu durumda, muhalefetliğini bile yapamayacaksın. O zaman geriye sadece milletvekili maaşını alarak, yan gelip yatma olayı kalıyor. Bunu da CHP li seçmenin kabullenemeyeceğini düşünüyorum. Ha! Kabul ediyorlarsa, içlerine sindiriyorlarsa ayrı konu. 

Yerel basında yer alan okuyucu yorumlarından da CHP li seçmenin bu durumdan memnun olmadığını görüyorum.

Ben zaten bu memnuniyetsizliklerin olacağını söylemiştim. Ancak, daha yolun başındayken bir yemin krizi ile başlayacağını beklemiyordum. İleride daha farklı memnuniyetsizlikleri de göreceğiz, bu lafımı da sakın unutmayın. Hatırlatacağım.
Bazı haber kanallarında, yorumcuların, erken seçim olur mu acaba şeklindeki düşünceleri de beni gülümsetmedi değil. Ha! Olur mu olur. Alma mazlumun ahını çıkar bu şekilde. Gülme komşuna, daha ilk anda gelir başına. ALLAH BÜYÜK. Son gülen iyi gülecek inşallah.

Tanju Bey, şanslı başladığı yarışın daha başında, partisinin kanun koyucuları yüzünden ne yemin etme zevkini tadabildi, ne de ilk kurada bir oda kapabildi. Tanju Bey, şanslı başladı, ancak, şu sıralar, şanssızlıklar yakasını bırakmıyor. Plan ve Bütçe komisyonunda görev almak istediğini söylüyor, ama yemin etmeden zor değil mi. Haa bir de, başta, divan kâtibi olmak istemiyorum, kâtip üyeler, iş yoğunluğundan Bolu’ya gelemiyor diyordu ya, şimdi de çark etmiş, partim divan kâtibi ol derse olurum diyormuş. Tanju Bey, o öyle ol denilince olan şeylerden değil. Yüksek bir oy alman gerekiyor. Meclise girmeden ise hiç olmuyor. 

Gelelim Ali Ercoşkun beyeeee. 

Bu beyefendi, partililer tarafından çok sevildiği için ya da Tayyip beyin kendisini 1 numara olarak gördüğü için falan 1. sıraya yerleştirildiğini zannediyor. Ama kendisi öyle zannetsin, ya da zannettirsin. Boş şeyler bunlar. Hatırşinaslar sağolsun. Onlar olmadan olmaz değil mi?

Bir lafım da Ömer Sayın beye.

Seçimle gelmedin. Genel merkez tarafından boş kalan il başkanlığına oturtuldun. Sonbaharda yapılacak il başkanlığı seçimine listemle gireceğim diyormuşsun. Karşına başka bir liste ile çıkacak bir babayiğit çıkar elbet. Ak Partiye gönül vermişlere sesleniyorum. Boş boş oturmayın, bir aday da siz belirleyin. Keza, bu sıradanlık kabak tadı vermeye başladı. 

Ömer Bey, partinin Bolu’daki oy oranı arttı diye genel merkezden aferin aldık demeden önce otur güzelce bir düşün bakalım. Sen mi artırdın oyları. Aferin sana mı yoksa başkasına mı?

Tatil sonrası uzun ve acı dilli bir yazı oldu ama içimdekileri döktüm. Oh rahatladım. 

Her şey bir yana şu yemin krizi nasıl devam edecek çok merak ediyorum.

Şarkılar çalıyor. 

BİR YEMİN ETTİM Kİ, DÖNEMEM.