BENİM GÖRÜŞLERİM

Geçen hafta büyük merak uyandıran HÜR ADAM filmine gittim. Bazı kesimleri memnun etmese de bence oldukça güzel filmedilmiş, Said- Nursi’nin hayatı. Uğrunda mücadele verdiği davası ve bu davası uğruna taviz vermeyip, çektiği acılar anlatılıyordu filmde. Duyduğuma göre, başta İstanbul’da olmak üzere, bazı şehirlerde, bu filmin gösterimini bazı sinemalar protesto etmiş ve filmi gösterime sunmamışlar. Ön yargılı bir davranış bence, ama yine de onların bileceği bir iş. Garibime giden, muhteşem yüzyıl adlı televizyon dizisinde Osmanlı bambaşka bir hayatla anlatılırken, kimsenin buna tepki göstermemesi, ancak, Hür Adam filmine ve Kurtlar Vadisi Filistin filmine aşırı tepki gösterilmesi. Oldukça İlginç.
Türk Telekom Arena'daki protesto. Basından öğrendiğime göre, müteahhitlerin yapamadığı bu işi, rahmetli Özhan Canaydın’ın talebi üzerine, TOKİ üstlenmiş. Hükümetin de desteği ile yapılan bu güzel stada başbakan gelince, hakarete uğraması nahoş bir davranış. Başbakanın bu hususta bir tasarrufu yok. Ancak, başbakana aleni yapılan bu saygısızlığı araştıran emniyet ve savcılığın tasarrufuna, herkesin tepki göstermesine ve bu tepkilere katılmıyorum. Başbakanı derebeyi gibi göstermeye çalışanları da, saygısızlık yapanları, korumaya kalkanları da hiç kusura bakmasınlar ama desteklemiyor, bir ülkenin başbakanına gösterilen bu saygısızlığı yapanları alkışlayanları da, edep ve terbiyenin ne denli önemli bir erdem olduğunu hiçe saymalarını da kabullenemiyorum.
Geçenlerde bir kitapçıda dolaşırken, hakkında çok az bilgiye sahip olduğum rahmetli Adnan Menderes’in hayatını anlatan bir kitap gözüme ilişti ve hemen satın aldım. İyiki de almışım, oldukça kalın olan kitabı, bir çırpıda bitirdim ve rahmetli Adnan Menderes’in günlük şeklinde anlatılan, siyasi yaşama ilk adımından ölümüne kadar olan tüm hayatını öğrenme fırsatını bulmuş oldum. Okuduğum her satırda, hayretlere düştüm. Çünkü, milli şef İsmet İnönü döneminde, başka bir partinin hüküm sürmediği, tek parti döneminde, o dönemdeki Türkiye’nin halini gördüm. Menderes ile arkadaşlarının kurdukları parti ile birlikte yıllarca tek başına iktidar olduğunu ve Türkiye lehine neler yaptıklarını da öğrendim. İktidarı seçimle yok edemeyince, nasıl darbe yöntemi ile yok ettiklerini, masum ve çalışkan bir çok insanın nasıl idam edildiğini, sonraki yıllarda Türkiye’nin nasıl bir kaosa sürüklendiğini de gördüm. Kitabı okurken de bitirdiğimde de çok ağladım. Bu uğurda vefat edenlere Allahtan rahmet diliyorum.
Kitabı okurken dikkatimi çeken şey, günümüzde Ak Parti hükümetine de aynı oyunun oynanmasıydı. Ne yazık ki tarih tekerrür ettirilmeye çalışılıyordu. Ama, Ak Parti Hükümetinin, bu oyunlara pabuç bırakmaması da beni sevindiren tek şeydi.
Gençliğimizin, yakın siyasi tarihimizi bilmemeleri, öğrenmeye çalışmaması üzücü bir durum. Bunlar bilinmezse, tahriklere, aldatmacalara daha kolay gelinebilir. Gençliğe tavsiyem, yakın ve uzak tarihlerini öğrenmeleri ve çok iyi tahlil etmeleridir. Ve asla hiçbir oyunun içine hataen düşmemeleridir. Bu ülkenin genç nesli, eğitime düşkün, birbirinden akıllı ve gelecek vaad etmektedir. Her biri bizim geleceğimizdir. Kendilerinden çok şey bekliyoruz.
Güzel günler dileği ile….