İzzet Babaya mektup

     Sevgili İzzet Baba! Allah senden milyonlarca kez razı olsun. Sende olmayaydın biz Bolu halkı olarak heç eğlenemeyecektik valla. Sayende bir hafta boyunca gece gündüz bayram ediyoz gari. Davullar çalıyoz, zil takıp oynuyoz. Mudurnulu kaaşımla döktürü döktürüveriyola. Keşkem senin sağlığında da oynasaladı sende görüveseydin. Emme velâkin şu Kıbrısçıklıla ördekden başka oyun bilmeyalla. Çok sağolasın İzzet Baba.

     Sevgili İzzet Baba! Biz Bolulular senin bize bıraktığın mirasa çok iyi sahip çıkıyoz. Senin on altın öğütünü kendimize anayasa yaptuk. Sen bize, “Eğlenceye vakit ayır; eğlenme gençliğin sırrıdır” dedin ya, işte sen öldün gittin gideli biz genç kalmak için eğleniyoz da eğleniyoz. Seninde sözünü tutuyoz gari.

     Sevgili İzzet Baba! Okumaya vakit ayır diyon ya, okumak eskidenmiş. Hinci televizyon neyim var. Aaşamları çoluk çocuk geçiyoz karşısına bir sürü film gösteriyolla. Geçen gün bi film vadı, adam karısını öpüyodu, benim de canım çok çektiydi. Bi etrafıma baktımdı benim garı yanımdan, çocuklarıda alıp kaçıp gidivemiş. Meğerkim ben kendim kendime bakamışım televizyona. Hatçeeee hatçeee diye seslendim emme, başım ağrıyo diye tuttudu.

     Sevgili İzzet Baba! Bak darılma gücenme, duaya vakit ayır diyon emme, gecen bayramda, bi bayram namazına gidip İzzet Babamın dediği gibi bi dua edeyim diye içimden geçirdim. Emme benim hatun bana, sen hala sarhoşsun bu kafayla ayılmadan camiye gidilmez dedi ba mani oldu. Bende ayılınca dua etmeye karar verdim.

     Sevgili İzzet Baba! Ben en çok sana dua ediyom. Bak bugün bile sana dua ettim. Hay Allah’ım dedim, İyi ki İzzet Babamız vamış, yoksa Bolu’da sıkıntıdan patlayacaktıuk. Sen öldün de biz bayram ediyoz. Allah senden ırazı olsun İzzet Baba diyom. Bütün dualarım sana İzzet Baba.

     Sevgili İzzet Baba! Gülmeye vakit ayır diyon emme, heç bene gülecek hal yok. En büyüğü 15 yaşında 5 çocuk va bende. Kimi okul diyo, kime bisiklet diyo, kiminin altına bez lazım. Ev sahibi ayın birinde kapıma geliyo İzzet Baba! Patron kendine çeki düzen ver yoksa seni kovarım dedi bana. Bu haldeyken nasıl gülem baba.

      Sevgili İzzet Baba! Emme velâkin ben çok düşünürüm. Düşünceye vakit ayır diyon ya, ben bütün vaktimi düşünürek geçiriyom. Geçen gün benim garı bana yine kızdı, “ne o hindi gibi kabarıp hindi gibi düşünüyon” dedi. Garibim senin, “Düşüncüye vakit ayır” dediğini bilmiyo ya. Sen gari onun gusuruna bakma baba.

     Sevgili İzzet Baba! ben sevgiyi senden öğrendim. Benim garıya seni seviyom dedikçe kikir kikir gülüyor. Bana yapma Rıza ne sevgisi diyo. Emme hemende cilveleniyo. Böyleliklen gecelerimiz pek bi tatlu oldu.

     Sevgili İzzet Baba! Ne yaptıysam ne ettiysem şu bizim kayınço ile anlaşamıyoz. Ona gel şu ablanın tarlasıynan senin tarlayı satıp bana bi iş guram diyom emme bir türlü yanaşmıyo dürzü. Bana “Enişte seninle üç kez battım. Bi daha senle iş yapmam” diye tutturdu. Ona, senin, “Anlaşmaya vakit ayır; anlaşma, yaşama güzel bir tat verir” sözünü deyen emme, bana İzzet Baba seni tanısaydı öyne demezdi deyip kestirip atıyo.

     Sevgili İzzet Baba! Çok acayip adammışsın. “Vermeye vakit ayır” diyon. Ne vaa da ne vercem ben. Ahanda işte ben vemeyince de kimse bana “Allah razı olsun” demiyo. Offf İzzet Baba offf, canımdan başka bişeyim mi vada verim.

     Sevgili İzzet Baba! Ben her ne kadar b.ktan bi adam olsam da işimi gayet iyi yaparım. Misal benim hanım bana bulaşıkları yıkatıyo, “aferin Rıza çok güzel” yıkamışsın diyo. Geçen günüde bizim küçük oğlanın bezini bana değiştirtirdi. Pek beğenmedi ama sanırım, ben üzülmeyim diye sesini çıkartmadı.

     İşte böyle İzzet Baba! Sana çok teşekkür ediyom. İyikin varsın ve biz senin sayende “Eğnecemize vakit ayırıyoruz” Hafta boyunca vur patlasın çal oynasını anasını satim. Baki silam eder ellerinden öpüyom. Kestaneyi kebap yapıyom, acele cevap bekliyom.