SİVİL İTAATSİZLİK

Sivil itaatsizlik, haksız bir uygulamaya karşı bütün yasal yollar denendikten sonra girişilen – yasadışı – eylemdir. Bu eylemin özünde yasalara riayet vardır.

- Yasalara riayet edilecektir,
- Aleni icra edilecektir,
- Şiddete dayanmayacaktır,
- Vicdani, ancak yasal olmayacaktır,
- Sivil itaatsizlik, KENDİSİNE KARŞI ŞİDDETİ HAKLI KILACAK VE ÇOĞLTACAK BİR ŞİDDET KULLANIMINA GİRMEMELİDİR.
- İnsanları yaralayabilecek, incitebilecek şiddet eylemleri sivil itaatsizliğin – aleni – icra karakteriyle bağdaşmaz.
- Başkalarının özgürlüklerini sınırlama yolunda davranış içermemelidir.
- Sivil itaatsizlik Hukuk Devleti düşüncesine dayalı siyasi ve ahlaki bir yöntem olup hukuk sisteminde aksayan bir kurala karşı çıkıştır. Yani eyleme katılanlar sistemin bütününü kabul edecektir.

BDP VE SİVİL İTAATSİZLİK

23 Mart 2011 tarihinde BDP Genel Başkanı Selahattin Demirtaş, Ahmet Türk birlikte Güneydoğu Gazeteciler Cemiyetinde düzenledikleri basın toplantısında sivil itaatsizlik kararı aldıklarını; (ANA DİLDE EĞİTİM – SEÇİM BARAJININ KALDIRILMASI – SİYASİ TUTUKLARIN SEBEST BIRAKILMASI – OPERASYONLARIN DURMASI )
Koşulları kabul edilinceye kadar devam ettireceklerini açıklamışlardır.

İlk etapta;

- Sistemin verdiği elbiselerin giyilmemesi yöresel elbiselerin giyilmesi
- Diyarbakır da oturma eylemi
- T.C Diyanet İşleri Bakanlığının tayin ettiği imamların arkasında namaz kılma; eylemlerini başlatacaklarını açıklamışlardı.

İlk başlattıkları oturma eylemi, polisle çatışmaya gitmiş; şehrin ana yolu ulaşıma kapatılmıştır.
İmamlara alternatif örgütçe belirlenen imamların arkasında ve Cami dışında Cuma namazı kılma garabeti yaşanmıştır.

Her ne kadar toplumun büyük bir kesiminden bu eylemler destek almamışsa da açıklanan gerekçe ve uygulanan eylemler nitelikleri itibarıyla yukarıda tarif ve açılımını yaptığımız sivil itaatsizlik sınırlarını aşmış ve giderek Devlete, Rejime, Ülkenin bölünmez Bütünlüğüne yönelik hal almıştır. Uygulanan haliyle yasal çerçeveyi aşan, meşruiyet içermeyen eylem; doktrindeki SİVİL İTAATSİZLİK eylemi değildir. Toplumu Devlete karşı, rejime karşı, Ülkenin bölünmez bütünlüğüne karşı kışkırtmaktır.

Bundan sonraki aşamada bu zevat, yandaşlarını Devletin Adliyesine, Maliyesine ve Polisine karşı kışkırtacaktır. Bu kararı alan parti ve yönetenler hakkında vakit geçirmeden gerekli yasal takibat yapılmalıdır. Eylemleri TCK anlamında suç teşkil etmektedir.