HASRET SONU

     Evet dostlar sizi bilmem ama benim için uzun olan bir süredir sizlerle buluşamıyorduk. Bu sürede ne yaptığımı soracak olursanız; yoğun bir tempoda çalıştım. Tabi şahsi işlerimde de boş durmadım. Plan ve program yaptım. Çok büyük bir aksilik olmadığı sürece her hafta aksaksız yazmaya, hatta karşılıklı fikir terapisinde bulunmaya karar verdim. Burada sizlere de görev düşecek tabii. Sizlerden beklentim yazılarımda sorduğum sorulara mail adresim üzerinden cevap vermeniz veya katılmadığınız konularda da eleştiri yapmanız. Mümkünse taktirleriniz….

     İnsan nedir? Sorusuna tarih boyunca çeşitli cevaplar verilmiş. Bence insan geride bir eser bırakabiliyorsa, vefatı ile arkasından iyi anılıyorsa, topluma ve insanlara faydalı hizmetler verebilmişse insandır. Burada eğitim seslerini duyar gibiyim. İşte tam burada çoğumuzun düşünmediği bir konuya temas etmek istiyorum. Evinize en mükemmelinden beyaz eşya alsanız(Buzdolabı, Çamaşır makinası, Televizyon v.s.) elektrik yoksa ne işe yarardı? Veya en mükemmelin-den araç alsanız, yakıtı yoksa ne işe yarardı? İşte eğitim sistemimizde kişiye istediğiniz kadar bilgi depolayın, doğru duyguyu yerleştirememişseniz çalışma-yan bilgisayar ne işe yararsa mezun olan kişide o işe yarıyor. Peki çalışana ne diyeceksiniz? O da kapılmış bir dünya düzenine samimiyetsiz, günü kurtaran haller, imkanlarına şükürsüzlük, tahammülsüzlük v.s. nereye gidiyoruz? Elcevap : Toprağa. Eee… Zaten bütün varlıklar toprağa dönmüyor mu? Evet. Peki insanın farkı ne?... Farkımız insan olmamızsa eğer “düşünüyorum öyleyse varım.” Ben tamamlarsam “Varım öyleyse birşeyler yapmalıyım.” Öyle değil mi? Cevapları bekliyorum. Kalın sağlıcakla…