Erdem sahibi olmak

Sevgili dostlar öncelikle iki haftadır aranızda olamadığım için özür dilerim. Geçen hafta rahatsızlığım, önceki hafta ise yoğunluğum ve iletişim sorunu nedeni yazışamadık.
İnsanın elinde olmayan gelişmeler vardır. Karşısında da aldığı sorumluluğa göre beklentiler... Özür dilemek ise samimiyeti gösterir. Bazen düşünüyorum da insan neden sorumluluk altına girer? Kendime baktığımda bu bir hayat biçimi, ideal meselesi, duruş şekli, şikâyet yerine düzeltilebilecek konularda yorulmak, her şeye rağmen gelen eleştirilere samimiyetle yaklaşabilme meselesi olarak görüyorum. Bunun yanında ortam şartları da önemli tabi. Peki, şu anda yönetim şeklimize baktığımızda ne görüyoruz? Bir ideal sapması, kontrol sorunu, yetki sorunları; kısacası kısır çekişmeler. Bir taraf kimseyi dinlemeden bir şeyler yapmaya çalışıyor. Bir taraf kendisine sorulmadığı için tepkili ve zorluk çıkartıyor. En azından yardımcı olmuyor.
Anlaşılan henüz erdem sahibi olamamışız. Şu anki şartları sindirememişiz, hazmedememişiz. Şahıs uğraşıları ile düzelecek işler değil bu işler. Sanal alemden çıkıp gerçek alemde mevcut tecrübelerden faydalanarak, istişare ile doğru istikameti bularak yol almak lazım. Bir çatıda toplanmak lazım. Birliktelik ve güven yan yana kardeştir bana göre. Başımıza bir musibet gelmesini beklememek, yerimizi bilmek lazım. Bizim görevimiz şu anda görebildiğimizi göstermeye çalışmak,idarecilerin görevi ise yükselen seslere kulak kabartmak, gerekeni yapmak. Kısacası erdem sahibi olmak lazım. Kalın sağlıcakla.