SEVGİ

Sevgi… Tanımı zor, varlığı paha biçilemez, yokluğu acı verici, her kapıyı açan sihirli bir duygu. İşte bu nedenle son zamanlarda sevgiyi sorguluyor oldum.

Sevgi ne diye soruyorum kendi kendime. İşte tam o anda sevdiklerim gözümün önünde canlanıyor istem dışı, en canımdan başlamak üzere. İçimi bir sıcaklık duygusu kaplıyor, yüzümde bir gülümsemeyle beraber. Sevdiklerimiz, varlıkları yaşamımıza anlam ve mutluluk katan, yoklukları ise büyük acı…

Sevgi, ne kadar uçsuz bucaksız, ne kadar derin ve ne kadar çok boyutlu… Anne-baba sevgisi, evlat sevgisi, sevgiliye duyulan sevgi, Allah sevgisi, vatan sevgisi, Atatürk sevgisi… 

Saymaya kalksak sayfalara sığmayacak kadar belki de. Aslında var olan her şey kadar sevgi var bu dünyada. İçine dönüp bakmayı, hissetmeyi bilene...

İnsan doğası gereği sevinç ve hüznü iç dünyasında barındırırken; sevinçlerini herkesle paylaşmayı yeğler ama en derin üzüntülerini ise ancak sadece sevdikleriyle paylaşır. Sevincini paylaşacak çok fazla insan bulurken, üzüntüsünü ancak sevdiklerine anlatabilir.

Hayatın en güzel yanı ise sevdiğin insanlar hayattayken onların değerini bilip, gözlerinden yaşlar gelene kadar gülmek...

Sıkılınca, kederlenince, üzülünce içine atmamak, doyasıya ağlamak ya da mutluysan yine sevdiklerinle paylaşmak,
Ağlarken yanında gözyaşlarını silecek ve seninle ağlayacak sevdiklerin olması parayla alınması imkânsız değerler…
Sevgiyi paylaşarak çoğaltmak da onu hiç acımadan harcamak da insanın kendi iradesinde.

Sevginin en güzel örneğini TOLGA DERİCİ Kardeşimiz bize gösterdi. Onu binlerce kişi ile uğurladık kendisine Allah’tan rahmet Ailesinin başı sağlığı dileriz. 

Çok sevmeniz ve sevilmeniz dileklerimle…